Pasen in Capetown

De verslaggever - die zich nu definitief in Kaapstad gesettled heeft - meldt zich weer!!! Tussen Goede Vrijdag (wat hier in Zuid-Afrika nog veel essentieler is dan Pasen zelf) en Pasen in zit ik hier in het centrum van Kaapstad te genieten van het nog steeds prachtige weer, hoewel 't toch echt herfst hier is... Deze week heb ik eerst afscheid genomen van Marjolein na nog enkele prachtige dagen en ben ik daarna enigszins begonnen met werken: wat betekende dat ik naar staal (voor het onderhoud van de kerk) begon te informeren - een pittige klus in het Engels - en een eerste inventarisatie heb gemaakt voor het opzetten van de website. De komende tijd zal vooral dit laatste mijn aandacht hebben en zal ik proberen de site actueel te houden met verhalen uit de gemeenschap hier.

Maar voorlopig is het nog een beetje zoeken naar de ideale structuur om met dit werk aan de slag te gaan. De Zuid-Afrikaanse mentaliteit is toch totaal anders dan de Nederlanders en het maken van afspraken (wat hebben we in Nederland toch een praatcultuur) is er hier niet echt bij. Dus ga je maar gewoon je eigen gang en probeer je alle opties open te houden: het kan werkelijk alle kanten opgaan... Dit verschil in cultuur valt me in alles op en vooral in het huis waarin ik woon merk ik dat ik soms nog te veel zaken wil afspreken. Terwijl mijn huisgenoten het gewoon op het moment laten aankomen en mijn vragen naar mogelijk afspraken beantwoorden: "whatever", "whenever" and "what you want." In het huis begin ik nu langzamerhand mijn weg wel te vinden, maar dat zelfde moet ik nu nog gaan vinden in mijn werk!

Nou ja, eerst komt het paasfeest. Gisterochtend heb ik de viering van Goede Vrijdag beleefd in de kerk (na donderdagavond nog een tot in de late uurtjes doorgaande braai (Zuid-Afrikaanse bbq te hebben meegemaakt als afscheid voor Ela, mijn Duitse huisgenote die ons komende dinsdag gaat verlaten), waarbij de nadruk toch vooral ligt op het feit dat Jezus voor onze zonden is gestorven en dus op een feestelijke manier wordt benaderd - terwijl in het westen toch veel meer de nadruk ligt op het lijden. Goede Vrijdag is hier een vrije dag en de kerk zat ook behoorlijk vol. Morgen zal dit waarschijnlijk anders zijn, hoewel ook dit een speciaal karakter heeft: de dienst zal 's morgens om 6 uur al beginnen om zo het donker van het lijden te ervaren en daarna het licht van Pasen.
Het verschil van de beleving met Pasen hier zit hem vooral ook in het feit dat 't met Pasen hier herfst is (hoewel ik dat niet echt zou zeggen) en in Nederland in de lente valt (toch een periode van een nieuw begin) Paaseitjes en Paashazen zijn hier ook volop te vinden, hoewel dat toch iets van de laatste jaren is en chocola voor veel mensen hier vanwege de prijs niet is weggelegd....

Capepoint

En als je je toch in Kaapstad bevindt wil je toch zeker ook naar het uiterste puntje toe: Kaap de Goede Hoop. Dinsdag reden Connie, Marjolein en ik door een prachtig natuurgebied richting dit uiterste puntje van Afrika toe, waarbij we onderweg momenten tegenkwamen van Vasco da Gama en Bartholomeus Diaz (herinner je ze nog van de geschiedenisboekjes? Onderweg maakten we ook op een heftige manier kennis met de baboon-apen. Bij een tussenstop om het uitzicht te bewonderen legde Connie haar tas even op de motorkap om enkele foto's te schieten, niet rekening houdend met de baboon die vlak voor onze auto van z'n buitgemaakte lunch zat te genieten. Maar kennelijk was dit niet voldoende voor hem, want in a split of second griste hij de tas van Connie van de motorkap en verdween in de bush. Gelukkig was er een guard in de buurt, die meteen jacht maakte op de baboon en met stenen naar hem begon te gooien. De baboon liet de tas (met onder meer Connie's bril en wat geld) achter, maar niet voordat hij Connie's lunchpakket uit de tas had genomen. Kortom, een hachelijke confrontatie met de baboon... Daarna was het alleen maar genieten, hoewel we ook bij onze lunch dichtbij de zee nog een baboon ontmoetten. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee en dit keer hadden we alles snel weer in de auto zitten en alle sloten dicht zitten. (want ook het openmaken hiervan is een koud kunstje voor de snel lerende baboon) In m'n eentje beklom ik de weg naar Capepoint, waar ik uiteraard vele Japanners met hun klikkende camera's ontmoette. Maar het was toch wel even bijzonder om even op dit uiterste puntje van Afrika te staan. Op de terugweg werden we geconfronteerd met een ander regelmatig terugkerend natuurprobleem hier in Zuid-Afrika: bosbranden. In eerste instantie dachten we dat ze bewust aangestoken waren in verband met de droogte (wat hier uit voorzorg wel vaker gebeurt.) Maar dit is toch waarschijnlijk niet het geval, want de vlammen slaan ook nu - vijf dagen later - nog steeds uit. Voor ons betekenden de branden alleen een omweggetje maken en vlak langs de branden geleid worden... En vooral: weer een ervaring rijker!! Branden at Capepoint

Hoe vang je enkele bergen, als je naam Gerard vd Berg is...

Ja, t is echt het zuidelijkste puntje van Afrika..

Een nachtelijke klim

Het blijft hier genieten in Capetown. Van het ene hoogtepunt stap ik letterlijk in het volgende. Dit was zeker het geval tijdens de laatste dagen van Marjolein(ik mis je nu toch wel een beetje... ;-) hier in Kaapstad. Maandag kreeg dit invulling door een dagje shoppen in Longstreet te genieten van de volle maan vanaf Leeuwenkop (of te wel Lion's Head) Een aardige klimmetje, zeker in de avond. Maar het levert veel mooie "ploaties" op en vooral genot van dat ene specifieke momentum...

Cape Town International Jazzfestival

Het leven in Kaapstad begint me al weer helemaal te bevallen. Vandaag nog een shopdagje met Marjolein, die natuurlijk nog heftig inkopen wil doen voordat ze morgen het land weer verlaat. Voor mij resten er nog vijf maanden ;-) en die begonnen afgelopen weekend fantastisch met het Cape Town International Jazzfestival. Een korte impressie in enkele foto's:


Joe Sample Trio featuring Randy Crawford

LadySmith Black Mambozo

Gino Vanelli

Saskia Laroo Band (uit....Nederland)

Het zit er echt op....

Mijn reis op de kaart van Zuid-Afrika afgebeeld

Dertien verschillende overnachtingsplekken, 9 verschillende bussen (inclusief twee kapotte op een en dezelfde reis), 1 vliegtuig, 1 auto en vele, vele verschillende soorten taxi's. Bergen, rivieren, zee, strand, bossen, wildernis, jungle... Het ligt definitief allemaal achter me. In een kleine vier weken hebben we enorm veel gezien en veel emotionerende en imponerende impressies opgedaan. De foto's hieronder geven maar een kleine weergave van deze indrukken. Wat mij persoonlijk vooral raakte is dat het landschap in Zuid-Afrika steeds weer verandert; dan zit je weer in de bergen, dan in een uitgestrekte vlakte en dan voel je je weer toerist in een Costa del Sol aandoende badplaats. Eigenlijk waan je je steeds weer in een ander land, ook als je kijkt naar de inwoners van een bepaald gebied. Zo ondervonden we in het gebied tussen King William's Town en Coffee Bay het echte Afrikaanse leven, terwijl we ons bijvoorbeeld in George en Ballito echt tussen de blanken bevonden. Durban - de stad die we drie keer aandeden voor korte tijd - draagt daarentegen weer een sterk Indisch karakter... En zo is dit land van de regenboog een land van veelzijdigheid!!! En dan hebben we grote gedeelten van het land nog niet eens gezien: wat te denken bijvoorbeeld van de Kalahari (woestijngebied) of van de goudmijnen... Hoewel ik nog vijf maanden te gaan heb weet ik nu al dat het niet de laatste keer is dat ik Zuid-Afrika bezoek.

Drakensbergen/Sani Pass/Lesotho
De laatste dagen van onze reis door ZA brachten we door in de Drakensbergen. Achteraf bezien de mooiste plek, die ik totnogtoe van Zuid-Afrika heb gezien... De bergen, de natuur, de rust... Het is werkelijk overweldigend. Te meer, omdat ook ons verblijf (Sani Lodge) in dit gevoel meegaat en je je daar meteen helemaal thuisvoelt.

De eerste volledige dag maakten we een bergwandeling van tien uur, wat ervoor zorgde dat mijn enkels en knieen het behoorlijk zwaar te stellen hadden. Maar het was het waard! Onderweg zagen we de paintings van de Bushmen, van eeuwen geleden en nog steeds goed zichtbaar. Eigenlijk zou de tocht hier mee eindigen, maar samen met onze gids besloten we toch ook de klim naar "Balancing Rocks" nog even mee te nemen. En daar gingen we dan: werkelijk als apen (met handen en voeten) wisten we de top te bereiken en te genieten van het uitzicht over de Drakensbergen!

De volgende dag maakten we een uitstapje naar het buitenland: we bezochten Lesotho, een voormalige Engelse enclave (maar nu onafhankelijk) in het midden van Zuid-Afrika. Verbazingwekkend: bij binnenkomst in Lesotho verandert ook het landschap. Het land bestaat eigenlijk alleen maar uit bergen en lange uitgestrekte vlaktes, waarop herders (in prachtige kleding - met dekens over zich (zie foto hieronder) hun schapen en geiten houden. Onderweg maakten we nog een tussenstop in een dorpje, waar we onder meer genoten van echt Lesotho-brood (daar kan echt geen ander brood tegenop) en bier. Afsluitend dronken we nog een biertje in het hoogste cafe van Afrika, waarna we aan de aftocht van de Sani Pass (een werkelijk overal heen kronkelende weg, die uitsluitende uit steentjes bestaat en het is dus echt manoevreren) begonnen. Avontuurlijke dagen dus...


Cape Town International Jazzfestival
De afgelopen weken zijn Marjolein en ik al enorm verwend met al het schoon van Zuid-Afrika. We zijn werkelijk "lucky bastards' en dit weekend krijgt dit hele gebeuren nog een heerlijk toetje met het Cape Town International Jazzfestival, dat dit jaar voor de achtste keer gehouden wordt.
Gisteravond mochten we ons onder meer verheugen met een optreden van Randy Crawford - samen met Joe Sample Trio - die ons onder meer trakteerde op "One day I'll fly away", "Streetlife" en wat te denken van de afsluitende song: "Imagine" van John Lennon. Echt een kippenvelmoment...

En de avond was nog niet over, want daarna stonden nog de heren van LadySmith Black Mambozo op het programma. Vlak voor mijn reis had ik voor het eerst kennis met ze gemaakt dankzij de prachtige DVD van Graceland (Paul Simon), die ik van collega's van KRO's Tijd voor Twee kreeg. Thanx you so much, guys!! En dezelfde groep - die in de apartheidstijd samen met Paul Simon het muzikale gevecht aangingen - stonden nu voor onze ogen optreden in het Convention Centre in Kaapstad. Echt ongelooflijk!!!

Vanavond duiken we opnieuw in het jazzleven van Kaapstad en dan staan ons onder meer optredens te wachten van Gino Vanelli en Stimela.

Impressies van een reis door Zuid-Afrika

Tja, een maand samen reizen zorgt voor......

Lesotho-bier in 't hoogste cafe van Afrika

Herder in Lesotho

What a view: Drakensbergen

Damage aan strand Ballito na storm

Tja, ik ben echt een Zulu geworden... Wat te zeggen van Marjolein (ze is getrouwd, want dat betekent het dragen van deze hoed)

Giraffe in nationaal park Hluweluwe

"Man (lees krijger) worden" in Coffeebay

Coffeebay

Hernieuwde emotionele ontmoeting met Patrick

Bezoek aan radiostation SABC (radiofans: let op 't t-shirt)

Ontmoeting met oude bekende: Mkhumbuzi, my brother

Ontmoeting met Bukelwa en familie in Port Elizabeth

Bericht uit Shaka Zulu Land

Herinneren jullie de serie Shaka Zulu nog? Vast wel!! Ik ben nu in het land van King Shaka beland... Een prachtig landschap, wat toch ook wel sterk doet denken aan het Franse Normandie of Bretagne. Zo uitgestrekt en met vele heuvels!! Na enkele drukke dagen zijn we nu beland in het kustplaatsje Ballito, werkelijk een toeristisch oord. Het doet je eerder denken aan de Costa del Sol dan aan Zuid-Afrika. Bij mij roept het ook wel een dubbel gevoel op, temeer omdat we zelf ook nogal in een luxe verblijf resideren. We hebben een heel huis tot onze beschikking met een groot balkon, waar een zwembad is en bovendien hebben we vanaf daar uitzicht op de zee... Bovendien kunnen we genieten van een optimaal ontbijt en 's avonds staat er een chefkok tot onze beschikking, die voor ons de meest geraffineerde gerechten maakt: zo aten we gisteren zeer exclusieve garnalen.

Het contrast is groot met de plekken, die we eerder tijdens deze reis door Zuid-Afrika bezochten en opnieuw realiseer ik me hoe groot de verschillen hier zijn. Van de week lag ik te zonnen op het balkon, terwijl beneden mij een zwarte vrouw in de hitte druk bezig was de tuin van haar werkgever op te knappen. Op dat soort momenten schieten er toch wel gedachten door je hoofd van: zo was het dus in de tijd van apartheid; de blanken relaxen, terwijl de zwarten keihard aan het werk zijn. Maar misschien besef ik dit met ook wel meer omdat de geschiedenis van dit land in mijn geheugen gegrift staat en het een reden was om juist dit land te bezoeken. Het blijft je in ieder geval aan het denken zetten.

Vlak voor onze aankomst in Ballito werd deze plaats getroffen door een hevige storm: hele stukken kust werden meegenomen door de zee en zelfs het zwembad van een hotel werd meegetrokken. De kust van Ballito heeft hierdoor een totaal ander uiterlijk gekregen en langs de kust zie je overal nog de schade en de troep die de verwoestende storm heeft achtergelaten. Volgens de eigenaar van ons verblijf komt dit eens in de twintig jaar voor. Het riep bij mij het beeld op van de tsunami in Zuid-Oost Azie van enkele jaren geleden. Het uitzicht dat we hebben op de zee kan ik zo inpassen in de tv-beelden van de tsunami van enkele jaren geleden. Wel een bizar idee eigenlijk...

Nationaal park Hluweluwe

De dagen voor Ballito hebben we voornamelijk doorgebracht rondom en in het nationaal park van Hluweluwe.... Een park van 96.000 hectare met onder meer de "big five", waar hier voornamelijk over gesproken wordt. Wij hebben in ieder geval olifanten, giraffes (wat zijn het toch geweldig mooie beesten), hyena's (die net een prooi te pakken hadden), buffels, zebra's en neushoorns gezien!! Werkelijk een indrukwekkende belevenis om deze beesten in het wild te aanschouwen en ze voor twintig minuten te bekijken vanuit je auto. En het wordt nog meer bijzonder, als je een nacht in dit park overnacht en 's morgens wakker wordt "tussen het wild"!

Naast de kennismaking met de dieren hebben we in deze omgeving ook kennisgemaakt met de Zulu's. In totaal hebben we twee dorpen bezocht en kennisgemaakt met hun cultuur. Zelf heb ik ook het gewaad aangetrokken van de Zulu en getracht mee te dansen met hun traditionele dans. Maar dit viel mij niet mee, maar het was wel een belevenis om een poging te wagen! Ook de kans dat ik een Zulu-vrouw mee terug naar Nederland neem blijft aanwezig, alleen moet ik dan wel een kudde van elf koeien bij elkaar zien te krijgen... Dus wie heeft er een koe voor mij? Misschien moet de KRO maar een programma "Man zoekt koe" gaan beginnen... (haha)

Morgen zullen we dit "rustoord" verlaten en onze reis via Durban voortzetten naar Pietermaritzburg. Van daaruit zullen we nog dezelfde dag verder reizen naar de Drakensbergen en onder meer Sani Pass bezoeken en wellicht maken we ook nog wel een uitstapje naar Lesotho.
Groet van Zulu-krijger Gerard